پاسخ کوتاه: فراخوانی تابع قابلیتی در مدلهای زبانی است که به آنها اجازه میدهد بهجای پاسخ متنی، درخواست اجرای یک تابع مشخص را با پارامترهای ساختیافته (JSON) برگردانند — مثلاً «هوای تهران را از API هواشناسی بگیر». برنامه میزبان تابع را اجرا میکند و نتیجه را به مدل برمیگرداند تا پاسخ نهایی ساخته شود. این مکانیزم پایه اتصال مدل به ابزارهای بیرونی و سنگبنای عاملهای هوش مصنوعی است.
معادل انگلیسی: Function Calling
پرسشهای پرتکرار درباره فراخوانی تابع
فراخوانی تابع چگونه کار میکند؟
توسعهدهنده فهرست توابع و پارامترهایشان را به مدل معرفی میکند؛ مدل هنگام نیاز، نام تابع و آرگومانها را در قالب ساختیافته برمیگرداند؛ اجرای واقعی همیشه بر عهده برنامه میزبان است، نه مدل.
آیا مدل خودش تابع را اجرا میکند؟
خیر — مدل فقط «درخواست» اجرا را تولید میکند. همین جداسازی، نقطه کنترل امنیتی مهمی است: برنامه شما تصمیم میگیرد چه چیزی واقعاً اجرا شود.
رابطه فراخوانی تابع و MCP چیست؟
MCP لایه استانداردی روی همین مفهوم است: بهجای تعریف توابع جداگانه برای هر مدل و هر برنامه، سرور MCP ابزارها را یک بار تعریف میکند و همه مدلهای سازگار از آن استفاده میکنند.