پاسخ کوتاه: داکر ابزار کانتینرسازی است: برنامه را با همه وابستگیهایش — کتابخانهها، تنظیمات، محیط اجرا — در بستهای سبک و قابلحمل به نام کانتینر میپیچد که روی هر سروری یکسان اجرا میشود. مشکل کلاسیک «روی سیستم من کار میکرد» با همین ایده حل شد. کانتینر برخلاف ماشین مجازی، هسته سیستمعامل میزبان را به اشتراک میگیرد و در چند ثانیه بالا میآید؛ استاندارد بیرقیب بستهبندی نرمافزار سرور در دهه اخیر.
معادل انگلیسی: Docker
پرسشهای پرتکرار درباره داکر
تفاوت کانتینر و ماشین مجازی چیست؟
ماشین مجازی سیستمعامل کامل و جداگانهای را شبیهسازی میکند و گیگابایتها حجم و دقیقهها زمان بوت میخواهد؛ کانتینر فقط برنامه و وابستگیهایش را ایزوله میکند، مگابایتی است و ثانیهای اجرا میشود.
ایمیج و کانتینر چه فرقی دارند؟
ایمیج قالب فقطخواندنی است — عکس فوری از برنامه و محیطش؛ کانتینر نمونه در حال اجرای همان ایمیج است. از یک ایمیج میتوان همزمان دهها کانتینر ساخت.
آیا داکر برای پروداکشن کافی است؟
برای استقرارهای ساده بله (اغلب همراه Compose)؛ اما مدیریت دهها کانتینر روی چند سرور — مقیاسدهی، خودترمیمی، بهروزرسانی بیوقفه — به ارکستراتوری مانند کوبرنتیز نیاز دارد.